No subscription or hidden extras
Read through the most famous quotes by topic #ian
Nonsense. Everyone knows Canadians are a peaceful people.” He was laughing now. “Tell that to the White House circa 1812,” I told him. “Oh? Why?” “Because that’s the year the peace-loving Canadians burned it to the ground.” Dominick grabbed an empty bottle and jumped onto his chair. The room got silent in an instant as everyone paused to look at him. “Cheers to 1812.” He lifted his empty bottle. The whole room whooped and raised their full glasses, howling in unison. I could barely hear over the sound of my own laughter. ↗
The first miracle Jesus performed was instant winemaking. No wonder people loved Him! He probably received a bunch of wedding invitations after that one. ↗
#jesus #spirituality #wine #love
Неспособността да се доверява на другия беше основен недостатък в характера му, наследен от неговия баща, той му бе предаден по кръвен път. Ако Лорна казва истината, естествено, че ще го мрази за разпита му, но как да бъде сигурен? Незнанието го побъркваше и изкарваше на бял свят чудовището в него. ↗
Certainly one of the more common experiences in the jazz field is discovering someone new. Improvising musicians are capable of being musical travelers, voyagers. We want to join in on whatever we hear. There is a freedom to wander the musical landscape. ↗
After a long moment, the Countess sat back down. "So," she said. "You … do love her. I must say, you look peculiarly resigned to it." He shrugged. "It is not fresh news for me." "And for Emma?" "Neither welcomed nor openly acknowledged." "But acknowledged all the same, you believe." "Perhaps," he said. "I cannot know. Not anymore." -Delphinia, Lady Chad and Julian ↗
#emma #julian #meredith-duran #love
Durante a rápida estação em que a mulher permanece em flor, os caracteres da sua beleza servem admiravelmente bem à dissimulação à qual a sua fraqueza natural e as leis sociais a condenam. Sob o rico colorido do seu viçoso rosto, sob o fogo dos seus olhos, sob a fina textura das suas feições tão delicadas, com tantas linhas curvas ou retas, mas puras e perfeitamente determinadas, todas as suas comoções podem permanecer secretas: o rubor então nada revela, aumentando ainda mais cores já tão vivas; todos os focos interiores concordam tão bem com a luz desses olhos brilhantes de vida que a fugaz chama de um sofrimento aparece apenas como um encanto a mais. Por isso, na da há mais discreto do que um rosto juvenil, porque também não há nada mais imóvel. A fisionomia de uma jovem tem a serenidade, o polido, o frescor da superfície de um lago; a das mulheres só se revela aos trinta anos. Até essa idade, o pintor só lhes acha no rosto róseos e brancos sorrisos e expressões que repetem um mesmo pensamento, pensamento de mocidade e de amor, pensamento uniforme e sem profundidade; mas, na velhice, tudo na mulher fala, as paixões incrustaram-se-lhe no rosto; foi amante, esposa, mãe; as mais violentas expressões de alegria e de dor acabaram por alterar-lhe, torturar-lhe o rosto, formando aí mil rugas, tendo todas uma linguagem; e uma fronte de mulher torna-se, então, sublime pelo horror, bela pela melancolia, ou magnífica pela serenidade; se se permite desenvolver esta estranha metáfora, o lago seco deixa então ver todos os traços das torrentes que o produzi ram; uma fronte de mulher velha já então não pertence nem ao mundo, que, frívolo, se assusta de ver a destruição de todas as idéias de elegância a que está habituado, nem aos artistas vulgares, que nada descobrem por aí; mas, sim, aos verdadeiros poetas, àqueles que possuem o sentimento de uma beleza independente de todas as convenções sobre as quais repousam tantos preconceitos sobre a arte e a formosura. ↗
#art
