No subscription or hidden extras
Read through the most famous quotes by topic #y
The sixties began what many admirers of Eliot would consider a bleak period. The anxiety of influence of the profession at large seemed to inspire quick and increasingly uninformed dismissals of Eliot, and these repeated denigrations produced, predictably, a generation of students with vague and inaccurate impressions about his poetry and ideas. But there is a bright side to Eliot studies of the last quarter century. The general retreat from Eliot coincided with the beginning of basic and important work on his ideas, especially on his early philosophical writings. ↗
... ... موسی رو به نیل کرد، خیره به همان نیل، انگار با نیل صحبت می کند، بدون آن که رو به مردم بر گرداند، مردم را مخاطب قرار داد. یا مردمان! در این باد جهل که می وزد، از شما می خواهم خدای تان را دشنام نگوئید، و بوسه بر پای نا خدایان نزنید. من شما را از این آب عبور می دهم، در حالی که دوست داشتم بدانید اگر شما جثه و اندامی چونان پرندگان از عشق داشتید، شاید چوبدست شما نیز معجزات همتی می شد بر روی این موج خروشان... وآنگاه موسی چوبدست اش را بلند کرد، رو به سوی آسمان... یا نیل، یا مادرم اینان پرنده نیستند که به نوک پنجه رقصشان از عرصه سینه تو بگذرند. بگذار اهل این خاک، از خاک بستر تو بگذرند. پس آغوش بگشا، تن دو تکه کن . در میان ظرافت دریای ات، زخمه ای جانکاه از جنس خاک زن، تا من و این مردمان جهل از دل تو بگذریم. می دانم ای عزیز، این خاطره، سالهای سال در جانت می ماند، اما بگذار بگذریم تا با مردمان به پیشواز سرزمین موعودی رویم و آنان ببینندآن دور دورها، سرزمینی است که اگر عشق رفتن به آن در دل نداشته باشند، شاید آ سرزمینی دریایی باشد که در گوشه صحرایی به چشم تشنه ای که ایمان به یافتن آب ندارد، هویت خود را از دست دهد و سرابی شود. سرابی رقصان از گرمای آتش گونه خورشید و خاک. پس تو نیز هویت خود را عوض کن تا مردمان من که اینک شان سراب است از دل تو بگذرند... و چنین شد که نیل شکافتو مردمان از آن گذشتند و موسی بعد از ایشان که نمی فهمیدند و نمی دیدند که بر چه پای می نهند، از تن مجروح مادر گذشت و در غربتی سخت، در حالی که می دانستمنت این تن مجروح بر تمام عمرش یله خواهد شد، پشت به نیلی کرد که برادر خوانده اش را در خود به خشم می بلعید، و موسی به خاطر آن مردمان که پرنده و دگر خواه و حاظر به هیچ گذشتی نبودند، نیل و گذشته اش را فدیه کرد. آری موسی گذشت. ... گذر گاه پیامبران همین است، اگر هزاران هزار نفر هم باشند، باز و باز تنهایی موسی را در کنار رود نیل باور کن و کودکانه گهواره اطمینانت را بر دستان نیلی ببخش، تا حداقل یک نفر باشد که در اعجازش خواب دریا را به خاک مردگان تبدیل نکند....آن مردمان سرزمین بندگی ، شاید اگر آنان اهل پنجه پریدن و پا زدن بر نیل بودند، امروز پرندگان پرواز از نمای نیل ها و کوه ها گذشته بودند و هزاران هزار سرزمین موعود برای فرزندان غربت و ظلم می ساختند. بماند، فقط و فقط تنهایی را برای خدا باور کنیم و ادامه دهیم که شاید از گهواره تک افتاده بر نیل موسایی دیگر بر خیزد. گذر گاه پیامبران- شارمین میمندی نژاد ↗
For most of my life I've been a listener. At least in the beginning, I think the reason I listened so intently was to have a chance of hearing the train before it ran over me. ↗
Another bottle was brought out and poured into the reservoir. Once more I climbed inside the car and pressed the spurter button. Once more nothing happened--and once more, when we looked inside the reservoir, we found it empty. "Two litres!" I said. "Where has it all gone?" They'd vaporized, evaporated. And do you know what? It felt wonderful. Don't ask me why: it just did. It was as though I'd just witnessed a miracle: matter--these two litres of liquid--becoming un-matter--not surplus matter, mess or clutter, but pure, bodiless blueness. Transubstantiated. I looked up at the sky: it was blue and endless. I looked back at the boy. His overalls and face were covered in smears. He'd taken on these smears so that the miracle could happen, like a Christian martyr being flagellated, crucified, scrawled over with stigmata. I felt elated--elated and inspired. "If only..." I started, but paused. "What?" he asked. "If only everything could..." I trailed off. I knew what I meant. I stood there looking at his grubby face and told him: "Thank you." Then I got into the car and turned the ignition key in its slot. The engine caught--and as it did, a torrent of blue liquid burst out of the dashboard and cascaded down. It gushed from the radio, the heating panel, the hazard-lights switch and the speedometer and mileage counter. It gushed all over me: my shirt, my legs, my groin. ↗
I looked at Judy as calmly as I could. "Music and movie piracy..." I slipped into a dramatic pause as I desperately tried to come up with some idea, any idea. I scanned the room for inspiration, briefly glimpsed Randy-- I had my answer. "...are terrorism. ↗
I am going to show you great and mighty things which no one has ever seen before.... I am going to take you places where no one has ever been. I am going to take you to heights where no one has ever reached. If you will only come to me with all your heart, I will do a mighty work in you, which no man can undo but yourself. ↗
#christianity #fantasy #fiction #inspirational #m-j-chrisman
